Myxomateuze klepdegeneratie / MMVD (NEBL-risicopanel) - Hond

Wat onderzoekt deze test?

Deze genetische test analyseert drie NEBL-risicomarkers die worden gebruikt bij myxomateuze klepdegeneratie, ook bekend als MMVD, myxomatous mitral valve disease, degeneratieve mitralisklepziekte of chronische mitralisklepziekte bij de hond.

De analyse omvat de markers NEBL1 chr2:11816535A>G, NEBL2 chr2:11823576C>T en NEBL3 chr2:11979724G>A. Deze markers geven samen extra informatie over het genetische risicoprofiel voor MMVD bij rassen waarin ze relevant zijn.

Wat betekent dit ziektebeeld?

MMVD tast de mitralisklep aan, waardoor de klep minder goed sluit. Dit kan leiden tot kleplekkage, hartruis, vergroting van het hart en uiteindelijk een hogere kans op hartproblemen. Vooral bij kleine hondenrassen is dit een belangrijk aandachtspunt binnen fokselectie en opvolging.

MMVD is een complex kenmerk. De NEBL-markers moeten daarom als risicomarkers worden geïnterpreteerd: ze geven waardevolle genetische informatie, maar het uiteindelijke verloop wordt ook beïnvloed door andere genetische factoren, leeftijd en individuele achtergrond.

Overerving en uitslag

Het kenmerk wordt voor deze toepassing behandeld als multifactorieel en polygeen. De uitslag toont per marker of de hond het gunstige referentiegenotype, een gemengd genotype of twee risico-allelen draagt.

Praktisch nut van deze test

• Fokkers krijgen drie afzonderlijke markeruitslagen die samen helpen om het genetische MMVD-risicoprofiel beter te beoordelen.
• De test ondersteunt selectie van fokdieren en paringscombinaties, vooral wanneer MMVD binnen lijnen of verwante rassen een belangrijk aandachtspunt is.
• De uitslag kan helpen om genetische variatie rond het NEBL-gebied bewuster mee te nemen in fokplanning.
• Door de drie markers apart te rapporteren blijft zichtbaar welke marker gunstig, gemengd of verhoogd-risico scoort.